Անկեղծ ասած` այս ամենից ես հոգնել եմ,Ես, սիրելիս, որ քեզ սիրել և օգնել եմ,
Ընթերցել...
Ավա՜ղ, ապարանքի մը պես մեծ էիր և շքեղ,ՈՒ ես` երդիքներուդ սպիտակ կատարեն,
Ես կուզենայի, որ կյանքդ ջահելԾաղկի պես բացվեր իմ ծաղիկ գրկում,―
Մոռանա՜լ, մոռանա՜լ ամեն ինչ,Ամենին մոռանալ.